Afterglow Before We Go

Several years ago, I attended a seminar in Tagaytay conducted by Dr. Shelly Trebesch of Fuller Theological Seminary. It was attended by many of our top denominational leaders in the Worldwide Church of God (now, Grace Communion International) from around the world along with many of us locally in the Philippines.

During that seminar, I learned that although one may already be retired or maybe in his twilight years like maybe 60 or 70 years old, he can still accomplish a lot of things and leave something worthwhile just before he finally leaves this earth. Dr. Trebesch called that stage in a man’s life as the “afterglow.”

Leaving a Legacy

If I recall rightly, she explained that during the last remaining years–twilight years–of a man’s life, he can still glow so brightly by leaving something worthwhile for humanity. A legacy. Instead of griping and complaining about opportunities he missed in life, he can still make an impact in society. I have never forgotten that seminar ever since. It’s a good lesson for me to remember as I grow older and after having been retired from full-time employment recently.

Moses Shone Brightly at Age 80

Instead of dwelling on self-pity because he was driven out of the Pharaoh’s palace and forced to live in the desert for about 40 years, Moses was one of those who shone brightly and was used by God to lead his people out of Egypt when he was already 80 years old.

Don’t End Up Miserable Till Dying Day

I’m sure that we all know of some senior citizens among us who ended up brightly and successfully in life. But on the other hand, we also know of some who ended up as failures, feeling miserable and sorry for themselves, feeling lonely and defeated up to their dying day.

We Can Still Glow Just Before We Go

I guess it’s not too late for me and for everyone. If it is the Lord’s will to give us a longer life, we can still glow so brightly when we’re old and gray. We can take the right direction and end up a happy and fulfilled person. I thank Dr. Trebesch for that wonderful lesson in life that she gave me. Lord, grant us good health and long life that we may experience an afterglow just before we go.

Bayugan City History and My Dad

I remember this photo was from a Free Press magazine which was published sometime in 1963. My dad was interviewed and I was right there in front with my sister.
I remember this photo was from a Free Press magazine which was published sometime in 1963. My dad was interviewed and I was right there in front with my sister.

Although he lived at a time when there was no internet yet, but surprisingly my Dad’s name, Jose Joson can be found on the internet. He is mentioned in relation to the history of Bayugan City, in the province of Agusan del Sur, Philippines. According to what can be found on the internet, my dad, Jose Turla Joson, led the early settlers in their desire to make Bayugan a barrio (barangay) during the 1960s.

History of Bayugan City

Bayugan City used to be just a small settlement (a sitio). Back then, it was not even a barrio yet. In so far as I can remember, it was sitio Bayugan, Barrio Maygatasan, town of Esperanza, province of Agusan. It was located at the “crossing” of the Butuan-Davao (north-south) road and the Valbueco-Esperanza (east-west) road. As a young boy, we used to live right at the “crossing” (as it was called back then) when there was no rotunda yet. It was aptly called the crossing (not rotunda) by the early settlers during the early 60s. We used to live right at the center (almost) of the present rotunda.

Members of the newly-inducted officials of the Bayugan Barrio Council with Mayor Romao of Esperanza, Agusan (with some of his councilors) taken after the ceremony held at Bayugan January 23, 1960.

As Bayugan’s first Tiniente del Barrio, I remember my Dad settled a lot of disputes or misunderstanding among the barrio folks. He also counseled on marital and family problems at times. That’s how I remembered it during those early days of Bayugan. I also remember that my Dad had one rural police under him. He had a khaki uniform but he had no shoes—just slippers! And he had no gun too but just a short batuta (club) haha!

Post-humous Award for First Barangay Captain

Bayugan Plaque of RecognitionOn April 2005, my Dad posthumously received a plaque of recognition for having served as “Barangay Captain” during the years 1960-1964. I find this humorous because back then, he was never called a captain. Just a lieutenant. No, not in the military. A barrio lieutenant! Or in Spanish, the first Tiniente del Barrio of Bayugan hahaha!

Off to US after Serving as Provincial Board Member

These were the first 3 provincial board members of the newly-formed province of Agusan del Sur in 1969 during their oath taking. My dad, Jose T. Joson is in the middle being congratulated.

On December 31, 1969, the province of Agusan was divided into two. My Dad was among the first three elected provincial board members of the newly-formed province of Agusan del Sur. He served until 1985 when he and my Mom left for the US to attend a reunion in Missouri of his former American war buddies in World War II. He was the only Filipino in that group of American soldiers who fought in the Philippines against the Japanese troops. Unfortunately, my Dad was never recognized officially as a war veteran because he lost his papers. According to my Dad, some Filipinos got their papers processed although they were fakes and became “veterans” after the war enjoying veteran’s benefits. He said he did not pursue being recognized as a veteran because all he wanted was to serve his country. I admire him for that.

Jose T Joson WWII Veteran
My dad with his American war buddies in World War II. They belong to the H Company, First Infantry Regiment, 6th Division. Photo was taken in 1945.

Recognized as WWII Veteran in US

My dad (rightmost) with some of his American war buddies in Word War II during their reunion in Missouri sometime in 1985.
My dad (rightmost) with some of his American war buddies in Word War II during their reunion in Missouri sometime in 1985.

Thankfully, my Dad’s American war buddies corroborated his being a war veteran. He died of a heart attack in 1990 in Los Angeles, USA and was buried in Oregon. After some 17 years, in August 2007, I had the chance to visit my Dad’s grave and interestingly for me, I read on my Dad’s gravestone written in capital letters, “WWII VETERAN.” I thought it odd that my Dad had been recognized in a foreign land (USA) as a war veteran but not in his own country, the Philippines. At least, he was recognized by his very own American war buddies during WWII—though not officially by the US government.

Jose T. Joson buried in Oregon, USA
My mom at dad’s grave in Oregon. After 17 years, I was able to visit the grave in 2007. Every July 4th, Americans place little US flags on the graves of their war veterans. My dad had one too.

Finally, this part of Bayugan City history is now written and is on the internet. I’m writing this for my kids so that they may know more about their grandfather, my Dad. And may I share this for everyone too. From a very small settlement decades ago, Bayugan is now officially a city—Bayugan City!

Ang Gospel Maayong Balita Gayud

Sa pagsimba sa mga Amerkano sa ilang mga simbahan kaniadtong Septembre 14, 2001, usa ka adlaw sa pagkamasulub-on, misimba sila aron unta makadungog ug mensahe nga makalipay, makadasig ug makahatag ug paglaum. Apan ang pipila sa mga lider sa Kristiyanismo, sa ilang paningkamot nga mohatag unta ug paglaom sa usa ka masulob-on nga nasud, misangyaw na hinoon ug mensahe nga makaguol, makawala ug paglaom, ug makahadlok ngadto sa mga tawo nga ang ilang mga minahal sa kinabuhi nangamatay didto sa pag-bomba sa mga terorista usa sila midawat kang Kristo.

mike feazellDaghan sa mga Kristiyano ang mituo nga ang tanang mga tawo nga nangamatay nga wala pa midawat kang Cristo usa sila mamatay, apil na kadtong mga wala pa makadungog sa ngalan ni Cristo sa tibook nilang kinabuhi, anaa na sa impiyerno karon mismo, ug gisilotan ug grabe kaayo sa Diyos nga ang maong mga Kristiyano gihapon maoy nagsangyaw nga puno sa pagbati, maloloy-on, mahigugmaon ug puno sa grasya. “Gihigugma ka sa Diyos,” mao kini ang gisangyaw sa ubang mga Kristiyano, apan anaay sumpay diay: “Kung dili nimo litokon ang ang ampo sa makasasala (“Sinner’s Prayer”) usa ka mamatay, ang akong maluluy-on nga Ginoo ug Manluluwas maoy mosilot nimo nga walay katapusan.

Maayong Balita

The Gospel Really is Good NewsAng gospel (o maayong balita) ni Kristo maayong balita. Nagpabilin kini hangtod sa hangtod, nga maayong balita, pinakamaayong balita sa tanang maayong balita, garantisado nga alang sa tanang katawhan ug tanang butang. Dili lamang kini maayong balita alang sa pipila nga miduol kang Cristo usa sila namatay, kini maayong balita alang sa tanang mga binuhat — apil na bisan kadtong tanang nangamatay nga wala pa makadungog bahin kang Cristo.

Si Kristo mao ang pangtubos nga halad dili lamang alang sa mga sala sa mga Kristiyano kondili alang sa sala sa tibuok kalibutan (1 Juan 2:2). Ang Magbubuhat mao usab ang Manunubos sa iyang mga binuhat (Kolosas 1:15-20). Kung ang tawo nasayod niini o wala masayod niini nga kamatuoran usa sila namatay, dili kini maoy basehanan kung kini tinuod. Depende kini kang Cristo, dili sa lihok sa tawo o sa bisan unsa pa mang klase nga tubag sa tawo.

Si Jesus miingon, “Kay gihigugma gayod sa Dios ang kalibotan, mao nga gihatag niya ang iyang bugtong Anak, aron nga si bisan kinsa nga motoo kaniya dili mawala, kondili makaangkon hinuon ug kinabuhi nga walay katapusan” (Juan 3:16). Ang Diyos maoy naghigugma sa kalibutan ug ang Diyos maoy mihatag sa iyang Anak aron maluwas ang iyang gihigugma—ang kalibutan. Kung si bisan kinsa ang motoo sa Anak nga gipadala sa Diyos makaangkon sa kinabuhing walay katapusan (mas maayong hubad nga: “ang kinabuhi sa umaabot nga panahon”).

Kini nga bersikulo walay gisulti nga gikinahanglan anaay pagtoo usa mamatay nga pisikal. Sa pagkatinuod lang, ang gihisgutan niini mao ang bahin sa mga motoo nga dili sila mawala, ug tungod kay bisan ang mga motoo mamatay man gihapon, klaro kaayo nga ang “pagkawala” ug “pagkamatay” dili pareho nga butang. Ang pagtoo maoy nakapugong aron ang mga tawo dili mawala, apan dili kini makapugong nga sila mamatay.

Ang klase sa pagkawala nga gihisgutan ni Jesus dinhi, nga gihubad gikan sa Griyego nga pulong nga apoletai, mao ang spirituhanong kamatayon, dili pisikal nga kamatayon. Kini may kalabotan bahin sa hingpit nga pagkaguba, bahin sa pagkawala, pagbutang ug katapusan, guba na. Kadtong mga modawat ug motuo kang Cristo dili gayud moabot niini nga hingpit nga katapusan, apan hinunua, sila makaangkon sa kinabuhi (zoe) sa umaabot nga panahon (aeonion).

Ang uban makaangkon niining klaseha nga kinabuhi, o kinabuhi sa gingharian, samtang sila buhi pa ug naglakaw pa dinhi sa yuta, apan sa katibuk-ang plano, kini mahitabo lamang sa gamay nga bahin sa “kalibutan” o “kosmos” nga diin gihigugma kaayo sa Diyos nga maoy hinungdan nga iyang gipadala ang iyang Anak aron kini maluwas. Apan asa na man ang uban nga wala maapil niining grupoha? Kini nga bersikulo (3:16) wala magahisgut nga dili kaya sa Diyos nga modala o dalhon ngadto sa pagtoo ang mga tawong nangamatay usa sila midawat kang Kristo.

Ang pagtoo nga ang kamatayong pisikal usa ka babag ngadto sa gahum sa Ginoo aron makaluwas, o sa iyang gahum nga modala sa tawo ngadto sa pagtoo kang Cristo, usa ka tawhanon nga paghubad; ang Bibliya wala magsulti ug ing-ani nga butang. Kita gisultihan nga ang tanan mamatay, ug unya sila hukman (Hebreo 9:27). Apan atong hinumduman nga ang ilang Hukom, salamat sa Diyos, walay lain kung dili si Jesus, ang giihaw nga Tupa sa Diyos nga namatay alang sa ilang mga sala, ug kini maoy nakabag-o sa dagan sa istorya.

Magbubuhat ug Manunubos

Asa man nato nakuha kining pagtoo nga ang Diyos makaluwas lamang sa mga tawong buhi ug dili mga tawong patay? Gilupig niya ang kamatayon, dili ba? Siya nabanhaw gikan sa patay, dili ba? Ang Diyos wala maglagot sa kalibutan; gihigugma niya kini. Wala niya himoa ang katawhan alang sa impiyerno. Si Cristo mianhi aron luwason ang kalibutan, dili aron kini kondenahon (Juan 3:17).

Usa ka Kristiyanong magtutudlo miingon sa iyang Sunday School nga klase niadtong miaging Septembre 16, ang unang Domingo pagkahuman sa mga atake sa mga terorista, nga ang Diyos perpekto sa kalagot ug sa luyong bahin, perpekto usab sa paghigugma, nga maoy hinungdan nga anaay impiyerno ug usab anaay langit. Iyang gipadayon ug pagpasabot nga ang “dualismo” (ang panghunahuna nga ang maayo ug dautan pareho ug mga kontra nga mga puwersa dihni sa kalibotan) usa ka sayop nga doktrina. Apan wala ba niya makit-i nga sa iyang pagtudlo nga ang Diyos anaay perpekto nga kalagot ug perpekto nga paghigugma, migawas nga ang Diyos, Diyos diay sa “dualismo?”

Ang Diyos hingpit nga patas, ug ang tanang makasasala gihukman ug gikondena, apan ang gospel, ang maayong balita, gipadayag sa ato ang misteryo nga diha kang Cristo, ang Diyos miangkon nga iya ang mismong sala ug sentensiya alang sa atong kaayuhan! Ang impiyerno tinood gayod ug makalilisang. Apan mao kini mismo nga impiyerno, kining maot nga impiyerno nga gireserba ngadto sa mga dili diyosnon, mao kini ang gipas-an ni Jesus alang sa katawhan (2 Corinto 5:21; Mateo 27:46; Galatia 3:13).

Tanang mga tawo anaa ubos sa pagkakondenado tungod sa sala (Roma 6:23), apan ang libre nga gasa sa Diyos mao ang kinabuhing dayon diha kang Cristo (parehong bersikulo). Maoy hinungdan nga kini gitawag nga grasya.

Sa Roma 5:15, mao kini ang pagkasulti ni Pablo, “Apan ang libre nga gasa dili sama sa kalapasan. Tungod kay kung ang kadaghanan nangamatay pinaagi sa sala sa usa ka tawo [kini nga “kadaghanan” naghisgut sa tanan; walay si bisan kinsa ang wala magdala sa sala ni Adan], mas labaw pa nga sigurado nga midaghan ang grasya sa Diyos ug ang libre nga gasa diha sa grasya sa usa ka tawo, si Jesu Cristo, alang sa kadaghanan [mao ra gihapon nga “kadaghanan”– ang tanan gayud]” (Roma 5:15).

Si Pablo naghisgut nga bisan pa sa kagrabe ka dautan sa atong pagkakondena tungod sa sala, ug kini dautan (angayan lang nga dad-on kita sa impiyerno), apan bale wala kini kung ikumpara sa grasya ug sa libre nga gasa diha kang Cristo. Sa ato pa, ang pulong sa Diyos bahin sa pakig-uli diha kang Cristo mas lanog pa kay sa mga pulong sa pagkondena diha kang Adan — ang pakig-uli hingpit nga gisapawan ang pagkondena. Maoy hinungdan nga si Pablo makasulti kanato sa 2 Corinto 5:19 nga “diha kang Cristo ang Diyos nakig-uli sa kalibotan [tanan kini, ang “kadaghanan” sa Roma 5:15] ngadto kaniya, nga gibale-wala ang mga kalapasan batok kanila…”

Kung mao kini, naunsa naman ang pamilya ug mga amigo sa mga nangamatay usa makapadayag sa ilang pagtoo diha kang Cristo? Ang gospel ba anaay ikahatag nga paglaom ug pagdasig bahin sa dangatan sa ilang mga minahal nga nangamatay na? Sa pagkatinuod, ang Gospel ni Juan misulat nga si Jesus mideklara, “Ug Ako, sa panahon nga ako isaka na gikan sa yuta, mokabig sa tanan nga mga tawo ngadto kanako” (Juan 12:32). Maayo kini nga balita, ang gospel sa kamatuoran. Si Jesus wala mihatag ug egsakto nga oras sa iyang plano, apan iyang gideklara nga iyang kabigon ang tanan ngadto kaniya, dili lamang kadtong pipila nga nakahibalo kung si kinsa Siya usa sila namatay, apan kini alang sa tanan gayud.

Mao kini nga dili kita matingala kung si Pablo miingon sa mga Kristiyano sa Colosas nga diha kang Cristo, ang Diyos nahimuot, nga “makig-uli ngadto kaniya ang tanan, bisan pa kung kini anaa sa yuta o sa langit, pinaagi sa paghimo ug kalinaw pinaagi sa dugo sa iyang krus” (Colosas 1:20). Maayo kini nga balita. Ug kini, sama sa giingon ni Jesus, maayong balita alang sa tibuok kalibutan, dili lamang sa limitado nga pipila.

Gusto ni Pablo nga masayran sa mga magbabasa nga kining si Jesus, kining Anak sa Diyos nga nabanhaw gikan sa kamatayon,dili lamang usa ka makadasig nga lider sa usa ka bag-o ug mas maayo nga relihiyon. Si Pablo nagasulti kanila nga si Jesus walay lain kundili ang Magbubuhat ug Nagpahimutang sa tanang butang (bersikulo 16-17), ug sobra pa niana, siya mao ang paagi sa Diyos aron ayohon ang tanan gayud nga mga sayop dinhi sa kalibutan sukad pa sa sinugdanan (bersikulo 20)! Diha kang Cristo, si Pablo miingon, nga ang Diyos milihok na gayud kausa lamang alang sa tanan aron tumanon ang iyang mga saad nga gihimo ngadto sa mga Israelitas — mga saad nga usa ka adlaw molihok siya nga puno sa grasya aron pasayloon ang tanang mga sala sa tanang lugar ug himuon niya nga bag-o ang tanan (Buhat 13:32-33; 3:20-21; Isaias 43:19; Pinadayag 21:5; Roma 8:19-21).

Alang lamang sa Kristiyano

“Apan ang kaluwasan alang lamang sa mga Kristiyano,” moreklamo ang mga fundamentalista. Siyempre, tinuod kini. Apan si kinsa man ang mga “Kristiyano?” Sila mao lamang ba kadtong mga militok sa ampo sa makasasala (“Sinner’s prayer”)? Sila mao lamang ba kadtong mga nabawtismohan pinaagi sa pag-unlod sa tubig? Kadto lamang bang mga apil sa “tinuod” nga iglesia? Kadto lamang ba nga gipasaylo sa usa ka pari nga naordinahan? Kadto lamang ba nga mga mi-undang na sa sala? (Naka-undang ka na ba? Ako wala pa.) Kadto lamang ba nga nakaila kang Jesus usa sila namatay? O dili ba nga si Jesus mismo, siya nga ang mga binuslotan sa lansang nga mga kamot maoy gihatagan sa Diyos sa tanang paghukom, maoy modesisyon kung kinsa gyud ang maapil ug dili maapil sa mga tawo nga iyang gihatagan ug kalooy? Ug samtang kini iyang gibuhat, dili ba nga siya, nga maoy milupig sa kamatayon ug mohatag sa kinabuhing dayon ngadto sa iyang gusto nga hatagan, dili ba siya maoy modesisyon kung kanus-a niya dad-on sa pagtoo ang usa ka tawo, o kita ba, ang ang mga brayt nga nagdepensa sa tinuod nga relihiyon, maoy magbuot alang kaniya?

Ang kada usa nga Kristiyano nahimong Kristiyano sa usa ka higayon sa iyang kinabuhi, ang buot ipasabot, nga siya gidala sa pagtoo sa Balaang Espiritu. Apan, ang pagtoo sa mga fundamentalista morag nagpasabot nga, imposible sa Diyos nga dad-on ang usa ka tawo ngadto sa pagtoo pagkahuman niyang mamatay. Apan taym pa galing, si Jesus maoy mobanhaw sa patay. Ug siya maoy pangtubos nga halad, dili lamang sa atong mga sala, kundili alang sa mga sala sa tibuok kalibutan (1 Juan 2:2).

Dakung Lungag

“Apan ang sambingay ni Lazarus,” ang uban makiglalis. “Si Abraham miingon nga anaay daku nga lungag nga nagbabag taliwala diha sa iyang lugar ug ngadto sa lugar sa datu (Lukas 16:19-31).

Si Jesus wala mihatag niini nga sambingay isip basehanan kung unsa ang kinabuhi pagkahuman mamatay. Kung buot huna-hunaon, kinsa may Kristiyano nga gustong ihulagway ang langit nga usa ka “dughan ni Abraham” diin si Jesus mismo dili makit-an? Kini nga sambingay usa ka mensahe ngadto sa mga datung Hudeo sa kaniadtong panahona nga misalikway sa Manluluwas, dili usa ka hulagway kung unsa ang kinabuhi human mabanhaw. Ug usa nato kini hisgutan ug dugang labaw pa sa katuyuan ni Cristo, hinumdumi ang gisulat ni Pablo sa Roma 11:32.

Sa dinhi nga sambingay, ayaw ug kalimti, nga ang datu wala gihapon mangayo ug pasaylo. Sa iyang panlantaw, mas labaw gihapon siya kang Lazarus. Nakit-an gihapon niya nga si Lazarus nabuhi lamang aron siya silbihan sa iyang mga personal nga panginahanglan. Siguro dili sayop nga huna-hunaon nga ang nagpadayong walay pagtoo sa datu maoy nagpahimutang sa dakung lungag (o dakung babag), dili usa ka tinuod gayod nga dakung lungag. Hinumdumi nga si Jesus mismo mihimo ug tulay ngadto sa dakung lungag gikan sa atong pagkamakasasala ngadto sa pakig-uli diha sa Diyos. Si Jesus giklaro kini nga punto ug maayo — ug mao kini ang punto sa sambingay — nga ang kaluwasan madawat lamang pinaagi sa pagtoo kaniya — sa iyang pag-ingon nga, “Kung wala sila maminaw kang Moises ug sa mag propeta, dili usab sila motoo bisan pa ug anaay mobangon gikan sa patay” (Lukas 13:21).

Ang trabaho sa Diyos mao ang pagluwas sa mga tawo, dili aron sila silotan. Si Jesus maoy Manunubos, ug bisan pa kita motoo o dili, siya hilabihan gayud kamaayo sa iyang trabaho. Siya ang Manluluwas sa kalibutan (Juan 3:17), dili usa ka Manluluwas sa gamay lang nga bahin sa kalibutan. “Ang Diyos gihigugma gayud ug maayo ang kalibutan” (bersikulo 16) — dili lamang usa ka tawo sa kada 1,000.

Ang Ginoo anaay mga paagi, ug ang iyang mga paagi mas taas kaysa sa atong mga paagi.

Si Jesus miingon kanato, “Higugmaa ang imong kaaway” (Mateo 5:43). Siguradong motoo kita nga iyang gihigugma ang iyang mga kaaway. O dili ba kaha kita nagtoo nga si Jesus naglagot sa iyang mga kaaway samtang kita iyang gi-awhag nga higugmaon ang atong kaaway, ug tungod sa iyang kalagot maoy hinungdan nga anaay impiyerno? Ayaw ko ug komedyahe. Mao man galing nga si Jesus miawhag kanato nga higugmaon nato ang atong mga kaaway tungod kay gihigugma gayud niya sila. “Amahan, pasayloa sila, tungod kay wala sila masayod sa ilang gibuhat,” si Jesus miampo alang ngadto sa mga mipatay kaniya (Lukas 23:34).

Siyempre, kadtong mga magpadayon nga mosalikway sa grasya ni Jesus bisan pagkahuman nga sila nakasabot na, modawat gayud sa bunga sa ilang pagkabuang-buang. Wala nay lugar nga nagpabilin sa mga tawo nga mobalibad pagsulod sa kumbira sa Karnero kundili kangitngit sa gawas (kini usa ka sambingay na usab nga gigamit ni Jesus aron ihulagway ang kahimtang sa mga nahibulag sa Diyos; tan-awa sa Mateo 22:13; 25:30).

Kaluoy sa tanan

Si Pablo mibutyag ug katingalahang pagtoo sa Roma 11:32 nga ang Diyos “gipriso ang tanan ngadto sa pagkamasupilon aron siya mahimong maluluy-on sa tanan.” Ug tinuod, ang Griyego nga mga pulong dinhi nagpasabot nga tanan, dili pipila, apan tanan. Ang tanan makasasala, ug diha kang Cristo tanan gihatagan ug kaluoy — bisan sa gusto nila o dili; bisan sa dawaton nila o dili; bisan nakahibalo sila niini usa mamatay o wala.

Ug unsa may imong ikasulti bahin niining butanga, kundili ang gisulti ni Pablo sa mosunod nga bersikulo: “Katingalahan gayod ang kaayo sa Dios! Dili nato matugkad ang iyang kaalam ug ang iyang kahibalo! Kinsa ba ang makatugkad sa iyang hunahuna ug sa iyang pamaagi? Ang Kasulatan nagaingon, ‘Walay nasayod sa hunahuna sa Ginoo, ug walay makatudlo kaniya kon unsa ang iyang angayng buhaton. Wala kitay gikahatag kaniya nga angay niyang balosan. Kay ang tanan nga butang nagagikan sa Dios, ug gibuhat kini pinaagi kaniya ug alang kaniya. Dayegon siya sa walay kataposan! Amen.” (Bersikulo 33-36).

Sa pagkatinuod, morag mahimutang nga ang iyang mga paagi dili gayod matugkad mao nga ang kadaghanan sa atong mga Kristiyano dili makatoo nga ang gospel ing-ana gayud diay kamaayo. Ug ang uban kanato morag nakahibalo na ug maaayo sa hunahuna sa Diyos ug sila sigurado na nga ang tanan moadto ug diretso sa impiyerno kung dili pa sila Kristiyano sa ilang pagkamatay.

Apan mao kini mismo ang punto ni Pablo nga ang dili katoohan nga ang kadako sa kaluoy sa Diyos layo ra kaayo sa atong panlantaw — usa ka misteryo nga gipadayag lamang diha kang Cristo: Ang Diyos mihimo ug usa ka butang diha kang Cristo nga walay nagdahom sa mga milabay nga panahon.

Sa iyang sulat sa mga Kristiyano sa Efeso, si Pablo misulti nga mao kini ang hunahuna sa Ginoo sa sugod pa lang (Efeso 1:9-10). Mao kini ang pinakapunto sa pagtawag sa Diyos kang Abraham, sa iyang pagpili sa Israel ug kang David, ug ang mga kasabotan (3:5-6). Ang Diyos nagaluwas bisan sa mga langyaw ug mga estranghero (2:12). Siya nagaluwas usab sa mga dili diyosnon (Roma 5:6). Siya gayud ang mikabig sa tanang tawo ngadto kaniya (Juan 12:32). Ang Anak sa Diyos nagpadayon nga nagtrabaho sukad pa sa sinugdanan, nga aron anaay kaluwasan, ang pakig-uli sa maayong relasyon sa tanang mga butang ngadto sa Diyos (Colosas 1:15-20). Ang grasya sa Diyos anaay panghunahuna nga iya lamang, usa ka panghunahuna nga kasagaran morag dili sakto ngadto sa mga tawong relihiyoso ang panghunahuna.

Mao lang ang dalan ngadto sa kaluwasan

Sa mubo nga pagkasulti, si Jesu Cristo lamang ang dalan ngadto sa kaluwasan, ug siya mokabig gayud sa tanan ngadto kaniya — sa iyang paagi, sa iyang panahon. Siguro makatabang kung atong ibutang sa atong hunahuna ang kamatuoran nga walay lugar nga kaadtoan sa kalibutan kundili kang Cristo lamang, tungod kay sa nasulti na ni Pablo, walay butang nga anaa nga wala niya buhata ug gisustinihan (Colosas 1:15-17). Kadtong mga midesisyon na gyud ug hingpit nga isalikway si Jesus, kini ilang gihimo nga desisyon bisan pa sa iyang paghigugma; dili tungod kay iyang gisalikway sila (dili — gihigugma niya sila, nagpakamatay alang kanila ug sila gipasaylo), apan nga sila maoy misalikway kaniya.

Si C. S. Lewis ing-ani ang iyang pagkasulat: “Anaay duha lamang ka klase nga mga tawo sa katapusan: kadtong mga mosulti sa Diyos nga, ‘Ang imong kabubut-on maoy matuman’ ug kadtong mga sultihan sa Diyos sa katapusan nga, ‘Ang imong kabubut-on maoy matuman.’ Kadtong tanan nga anaa sa Impiyerno mao nay ilang gipili. Kung walay kaugalingong desisyon, dili posible nga anaay Impiyerno. Walay kalag nga seryoso ug kanunay nga nangandoy ug kalipay nga mosipyat niini. Kadtong mga nangita, makit-an nila kini. Kadtong mga motuktok, kini ablihan” (The Great Divorce, chapter 9).

Bayani sa impiyerno?

Sa akong pagpaminaw sa mga Kristiyano bahin sa kahulugan sa Septembre 11, akong nahinumduman ang mga bayani nga mga bumbero ug mga pulis nga misakripisyo sa ilang mga kinabuhi aron iluwas ang mga biktima sa pag-atake sa World Trade Center. Giunsa man nga kitang mga Kristiyano makatawag nianing mga tawhana nga mga bayani ug atong gidayeg ang ilang sakripisyo sa usa ka bahin, apan atong gideklara nga kung wala pa sila makapadayag sa ilang pagtoo kang Cristo usa sila namatay, nga sila karon gisilotan na sa impiyerno sa luyong bahin?

Ang gospel mideklara nga anaay paglaum alang ngadto sa mga nangamatay sa World Trade Center usa sila makapadayag sa ilang pagtoo diha kang Cristo. Ang nabanhaw nga Ginoo maoy ilang matagboan sa luyong bahin sa kamatayon, ug siya mao ang Huwes — ang naay buslot sa lansang nga mga kamot — nga sa hangtod sa hangtod kanunay nga andam nga mogakos ug modawat sa tanang iyang mga binuhat nga moduol kaniya. Iya silang gipasaylo usa sila natawo (Efeso 1:4; Roma 5:6, 10). Kini nga bahin nahuman na, sama nga kini nga bahin gihimo na alang kanato nga mga mituo na sa karon. Ang nagpabilin na lang karon mao nga ilang tangtangon ang ilang mga korona sa iyang atubangan ug nga ilang dawaton ang iyang gasa. Siguro ang uban dili modawat. Siguro ang uban hilabihan na gyud ang ilang paghigugma sa kaugalingon ug kalagot sa uban nga ilang tan-awon ang nabanhaw nga Ginoo nga maoy ilang pinakadakung kaaway. Makauulaw kini, dili, sobra pa niana; kini usa ka disgrasya nga grabeng dakua, tungod kay dili siya ang ilang pinakadakung kaaway. Tungod kay gihigugma lang gihapon niya sila bisan pa. Tungod kay iyang tigumon sila ngadto sa iyang mga pako sama sa inahan nga manok nga nagtigom sa iyang mga piso, kung itugot lang unta nila.

Apan atong ikasulti nga lagmit, kung motoo ka sa mga bersikulo sama sa Roma 14:11 ug Filipos 2:10, nga ang kadaghanan sa mga tawo nga nangamatay didto sa atake moambak gayud ngadto sa mga mapasayloon ug maluluy-on nga mga kamot ni Jesus sama sa usa ka itoy nga modagan sa iyang inahan nga iro sa panahon nga kini motutoy.

Si Jesus moluwas

“Jesus saves” (si Jesus moluwas), ang mga Kristiyano mobutang sa ilang mga poster ug mga bamper stiker. Tinuod kini. Siya nagabuhat niini. Ug siya ang nagsugod ug mohuman sa kaluwasan, ang sinugdanan ug tumong sa tanang binuhat, apil na ang tanang mga nangamatay. Ang Diyos wala nagpadala sa iyang Anak ngadto sa kalibutan aron ikondena ang kalibutan, si Jesus miingon. Hinunua, iyang gipadala ang iyang Anak ngadto sa kalibutan aron luwason kini (Juan 3:16-17).

Bisan pag unsay ikasulti sa uban, Ang tuyo sa Diyos mao ang pagluwas sa tanan (1 Timoteo 2:4; 2 Pedro 3:9), dili lamang pipila. Ug nakahibalo ka ba? Dili gayud siya moundang. Dili siya moundang sa paghigugma. Dili siya moundang nga mao siya sa karon, kaniadto ug sa kanunay alang sa katawhan — ang ilang Magbubuhat ug ang ilang Manunubos. Walay matagak sa buslot. Walay gibuhat aron nga siya dad-on sa impiyerno. Kung anaay moadto sa impiyerno — ang gamay kaayo, nga walay hinungdan, ngitngit, nga ambot asa nga suok sa walay katapusan nga gingharian — ang hinungdan nga sila mahiagum didto walay lain kundili mao ang ilang nagpadayon nga gahi ug ulo nga misalikway sa pagdawat sa grasya sa Diyos nga alang unta kanila. Dili mahimong hinungdan nga tungod kay sila gikalagotan sa Diyos, tungod kay wala siya maglagot. Dili mahimong hinungdan nga ang Diyos gustong manimalos, tungod kay dili siya ing-ana. Sila tua sa impiyerno tungod kay 1) sila naglagot sa gingharian sa Diyos ug gisalikway ang iyang grasya, ug 2) ang Diyos dili niya tugotan nga ilang dauton ang kalipay sa tanan.

Positibo nga mensahe

Ang gospel mao ang mensahe sa paglaum alang gayud sa tanan. Ang mga Kristiyano nga mga magwawali dili gikinahanglan nga mogamit niining mga panghulga (o panghadlok) bahin sa impiyerno aron pugson ang mga tawo nga moadto kang Cristo. Puwede sila nga mosangyaw sa kamatuoran, sa maayong balita nga ing-ani: “Gihigugma ka sa Diyos. Wala siya masuko kanimo. Si Jesus namatay alang kanimo tungod kay ikaw usa ka makasasala, ug ang Diyos gihigugma ka gayud ug maayo nga iya kang giluwas sa tanan nga makadaut sa imo. Busa, ngano man nga nagpadayon kang nabuhi nga morag kining delikado, walay kaluoy, dili matagna ug dili mapasayloon nga kalibutan mao lamang ang imong gisaligan? Ngano man nga dili ka moduol ug sugdan nga matagamtam ang paghigugma sa Diyos ug magmalipayon sa mga panalangin sa iyang gingharian? Ginapanag-iyahan ka na niya. Gibayran na niya ang imong mga sala. Unsa pay imong gihulat? Iyang ilisan ang imong kaguol sa kalipay. Hatagan ka niya ug kalinaw sa kasingkasing nga wala pa nimo mahibaloi. Hatagan niya ug hinungdan ug katuyuan ang imong kinabuhi. Tabangan ka niya nga maayo ang imong mga relasyon. Hatagan ka niya ug pahulay. Saligi siya. Siya naghulat kanimo.”

Kini nga mensahe maayo gayud kaayo nga kini maoy magtubod gikan kanato. Si Pablo misulat sa Roma 5:10-11: “Kaniadto mga kaaway kita sa Dios, apan pinaagi sa kamatayon sa iyang Anak nahibalik na ang atong maayo nga relasyon kaniya. Ug karon nga may maayo na kita nga relasyon sa Dios, labi pang luwason niya kita pinaagi sa kinabuhi ni Cristo. Ug dili kay kana lang, malipayon usab kita karon sa atong relasyon sa Dios pinaagi sa atong Ginoong Jesu-Cristo. Pinaagi kaniya nahibalik na ang atong maayong relasyon sa Dios.”

Mao kini ang paglaum! Mao kini ang grasya! Pinaagi sa kamatayon ni Cristo, ang Diyos nakigbalik sa maayong relasyon sa iyang mga kaaway, ug pinaagi sa kinabuhi ni Cristo, iyang giluwas sila. Maong dili katingalahan nga kita makapanghinambog sa Ginoo diha kang Cristo — ato nang gitagamtam karon ang atong gipanulti sa uban. Dili sila gikinahanglan nga magpadayon sa ilang kinabuhi nga morag wala silay lugar sa lamesa sa Diyos; iya nang gibalik ang maayong relasyon kanila, puwede na silang mouli.

Si Cristo moluwas sa mga makasasala. Maayong balita gayud kini. Kini ang pinakamaayong balita nga madunggan sa bisan kinsa.

The Gospel Really Is Good News! by Dr. J. Michael Feazell
Copyright © 2001 Grace Communion International

Translated into Cebuano in March 2005 by Len Joson.
Last Update: Sept. 20, 2010.